Güzel, hiç bir şeyim yok, suratımda gülümsememle içimden kahkaha atıyorum.
Gözlerim ardına kadar dehşet içinde, kaçırmıyor hayattaki en ufak acıklı anıyı.
Yerde dizlerimi kucaklamış, sırtımı soğuk duvara yaslamış karşıma bakıyorum.
Yakıyorum bir ateş en güçlüsünden kanla boyanmış rüzgar ile büyütüyorum.
Parçacıklar kurutmuş içinde gezdiriyor, büyük alevimi daha da harlıyorum.
Bu içteki yangınlar aleminde, ateşimle başkalarının ateşini yutuyorum.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta