Güzel veda, yalnızca bir bitiş değildir;
sessiz bir başlangıçtır.
Her veda, boşluğu dolduran bir anlayış,
huzur ve kabulleniş sunar.
Ve işte o zaman,
hayatın kalan anları değer kazanır,
ruh özgürleşir,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta