bir hayat çıkıyor ezgilerin ve renklerin içinden
bir umut seziyorum belli belirsiz, sessiz
derinden geliyor, taa insan olmanın nüvesinden
bir gülümseme süzülüyor dudaklarımdan yüreğime
yüreğim, uçsuz bucaksız baharlar ikliminden
coş ve koş anlamlandırdığın tüm bildiklerinle
bir dahası yok diyor, öp diyor hayatın ellerinden
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta