Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İrfan meclisine pir gibi aktı
Cahili, ilmiyle eğitip baktı
Sevgi ateşini kalplere yaktı
Kendi adı gibi güzel Mevlâna.
sevgiyi kucaklamayı ve hoşgörüyü bize sevdiren Mevlana...
yüreğiniz daim olsun...
selam ve saygılarımla kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta