GÜZEL İSTANBUL'UM
Yedi tepe üstü kurulmuş şehir,
Sana sevdalanan kalpler bir nehir.
Boğaz’ın suları gümüşten zehir,
İçtikçe susatan can İstanbul’um.
Kız Kulesi mahzun bakar denize,
Bin yıllık masallar dökülür söze.
Güneş doğar iken benzer nergize,
Ufku aydınlatan tan İstanbul’um.
Ayasofya mağrur, dalar rüyaya,
Sultanahmet ışık saçar dünyaya.
Aşkınla düşürdün bizi sevdaya,
Gönül tahtındaki han İstanbul’um.
Galata’dan baksam dünya görünür
Esen rüzgârıyla dertler süzülür.
Senle ağlamayan her göz üzülür,
Damarda dolaşan can İstanbul’um.
Martılar çığlıkla selam gönderir,
Eminönü her gün neşe indirir.
Vapurlar yorgunu eve gönderir,
Vuslata yolu açan İstanbul’um.
Erguvan vaktidir bahar gelince,
Ruhumuz şad olur seni sevince.
Hüznünle dolarız akşam olunca,
Her dilde konuşan İstanbul’um.
Kapalıçarşı’nın sesinde hayat,
İster bir ömür sür, ister sende yat.
Tarihin kalbidir her yeri kat kat,
Geçmişten yadigarsın İstanbul’um.
Fatih’ten emanet kutlu bu diyar,
Güzelliğin bitmez, ey sevgili yar.
Senle nefes almak dünyaya değer,
Cihana bedelsin sen İstanbul’um
Yazan Şair:Zihni DERİN
07.101.2026 ANKARA
Kayıt Tarihi : 12.1.2026 16:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!