Dilin sustuğu,
Kelimelerin hapsolunduğu zamanlarda,
Anıların, buğulu gözlerimizden,
Hasret lisanıyla konuştuğunu,
Duyarız, güzel İstanbul!
İşte o anda,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta