Sen,
Sanırsın ki gözlerin güzelliğin ölçütü.
Şımardıkça şımarırsın kaderine.
Gün gelir,
Hayâsız,
Güruh bir adam çıkagelir karşına,
Sana müstahak bir adam.
İşte o adam,
O adam,
Öyle manasızca bakar ki sana,
Öyle pervasızca sever ki,
Kan gibi yürekten geçtiğini
Ve aslında olmadığını güzelliğin,
İnsanın, insana bir armağanı olduğunu anlarsın.
Gün gelir,
Düşe kalka toplarsın
Bir hiçmişçesine dağıttığın düşlerimizi,
Ve
Hiç olmadığın kadar
Çirkin bir ömre mahkûm olursun bensiz.
Kayıt Tarihi : 8.2.2026 05:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!