Gönüller huzur bula, bayram o bayram ola.
Kin, nefret rafa kalka, bayram o bayram ola.
Yoksullar giydirile, aç insanlar doyurula,
Muhtaç insan kalmaya, bayram o bayram ola...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Âh nerede o eskî bâyrâmlar Seyiffet Beğ.. Çocukken bâyrâm sabâhlarını dörd gözle bekler, yeni esvâblarımızı giyeceğimiz için heyecânlanır idik.. Sâbâh ilk iş uyanıp bâyrâm nâmâzımızı edâ eder, sonrasında büyüklerimizle bâyrâmlaşırdık.. Samsun'umuzun âsırlık gelenêği olan sele sepet fênêrleriyle sokaklara dökülür mânîler söylerdik.. 'Sêlê sepet top kândîl, aç kapıyı ben ğeldim. Ayda yılda bir kere, kâpınıza ben ğeldim' dêyip hârclıklarımızı toplardık. Hêy gidi ğünlêr hêy..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta