İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'Anne' konusunu işleyen şiirlere zor yazarım ben..
Gerçi şiirde anneleri değil sadece, 'kadınlarımızı, kızlarımızı' ve onlara yapılan 'aşağılık' baskıları, şiddeti, utanmazlığı anlatıyor..
Çok ince benzetmeler, yerinde teşbihlerle..
Kutlarım 'asil duruşunuzu' ve şiirinizi Bülent Bey..
Nasıl bütün evlatlar annelerine güzel görünürse evlatlara da anneler aynen öyle görünür.Şiirin başlığında olduğu gibi...
Şair özelden genele doğru adım atmış şiirde. İnsanlıktan çıkmış evlatları konu etmiş. Soruyor af eder misin anne diye... Kendi adıma yanıtlayacaksam etmezdim. Ama bir de madalyonun öteki yüzü var. O oğulları da yetiştiren biz anneler değil miyiz?..Peki o halde; nerede yanlış yaptık?
Bana bunları düşündüren güzel şiirini ve şiir oğlumu kutluyorum içtenlikle... Yola devam Bülent. Kalemin daim olsun. Yüreğinle hep barışık olsun..
Güzel yazmanın ilk koşulu öncelikle iyi kalemleri çokça okumaktır, unutma. Selam ve sevgilerimle...
Anne gibisi var mı bu dünyada?
Kızdığında bile seven,
Her defasında affeden,
Hepimize kol kanat geren…
Var mı? -----Bülent bey ne zaman bir anne şiiri okusam duygulanırım sizi ve şiirinizi kutluyorum .
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta