Belki de bizi için için, yakan, garip bir sevdanın ateşiydi.
Saman yangınları gibi, biz her gün yavaş yavaş, sessizce yanıyoruz.
Bilmem seni satırlarımda, kaç kez anlattım?
Ayrı kalmanın çaresizliğinde, sanki kör düğüm oldum.
Elim, kolum bağlı, uçurumun kenarında,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta