Yorganımız gökyüzüydü sonsuzuydu aşk
koşulsuzdu sevmeler vadi boyunda
kanat çırpardı göçmen kuşları
yapraklar sarı dallar çıplaktı
gün kızıl süzdü
güz'dü!
hayat bizi ne çok üzdü sevgili
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta