Yorganımız gökyüzüydü sonsuzuydu aşk
koşulsuzdu sevmeler vadi boyunda
kanat çırpardı göçmen kuşları
yapraklar sarı dallar çıplaktı
gün kızıl süzdü
güz'dü!
hayat bizi ne çok üzdü sevgili
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta