Akşam üstü, hüznü gözlerinde
Benim içimde kanayan yara, bakışların
Ellerim üşüyor, tedirgin yarınlara sarılmakta
Kendi içimde mezarımı kazdım ellerimle
Dudakların ateş parçası, eritirdi kutupları
Benim buzuldan dudaklarımı çözemedin
İçinde yeni baharın kıpırtıları
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta