1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Yüreğimdeki yangına “Güz Yangını”
Dedi dostlarım
Parlayan hançer, kılıç ve mermi
Güneşi hiç görmedim penceremde
Kumlara teslim çöl gibi,
Ve bereketsiz
Ve kısır
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta