Geceyi karanlık, gündüzü aydınlık yapan
Binlerce insan vardı...
Rüzgar fısıldıyordu kırlarda,
Koca keklikler suskun, akşam oldu.
Ağaçlar sarardı bir bir,
Ve ben gene yalnızdım.
Kayıt Tarihi : 16.3.2026 15:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!