Güz Sendromu Şiirleri - Şair Güz Sendromu

"İçimden şiir yazmak gelmiyor"diyorum
İçimden bu geçenleri bir şiire yazarken
Yine şiire öykünüyorum.

Kimseler bilmiyor ruhumdaki baharı kışı

Ne oldu? kıvranıyorsun dediler
Var bir karın ağrın, söyle hele dediler
Yok birşeyim
Aklıma gelenler yüreğimi deldi
Kağıt kalem getirin çabuk
Şiirim geldi.

koluna girdim, merdivenleri çıkmasına yardımcı oldum
hakkında enteresan hikayeler dinlediğim o adamın
''sağol evlat'' derken bile vakurdu hala
üç beş basamak çıktık ve iç çektim birden
işte dedim kavanoz dipli dünya

Onları düşünüyorum, niyet ediyorum boy abdesti almaya
seni düşünüyorum, korkuyorum resmine bakmaya

sevemez kimse seni, benim sevdiğim kadar dedim
nasıl geçti habersiz o güzelim yıllarım
takvimlere bakarken, seni HİCAZ sevdim

şimdi yalnızım gökyüzünde yalnız gezen yıldızlar gibi
haberin olmaz, bilmezsin

Çivi çakacak değilim ben de bu dünyaya
Elbet bir gün göçüp gideceğim
O imamın kayığına
Elbet ben de bir gün bineceğim

Ardımdan kimin ne söylediği umurumda değil

Nasıl geçinilir bu parayla?
Bilen varsa beri gelsin gari
Hayat çok pahalı, ücret asgari.

Kim ne yapsın bu maaşı?
Yavan olur garibanın ekmeği, yavan olur aşı

Ağlamıştım
Auschwitz'de olanlara
Sırf Yahudi diye fırınlarda yananlara

Allah'ım böyle birşey olamaz
Kendine insan diyenin