Sararmış yaprak kartpostalları gülüşlerin solgunluğu
Umutları tüketen mevsim hasretliğimize cemre…
Sökülünce aydınlıktan gece
Efil efil toplandı hüzün
Azığı bittikçe sürurumun
Hüzün gülüşlerime mühürlendi sancın
Ey dermanı olmayan firak hıçkırıklarım..!
Durup durup b’akma öyle uzaktan
Gül yaprağından
Güz ayazından
Can telaşımdan
Ruh yangınımdan
Kalbim yarasından
Sancı bırakıyorum hüzün gülüşlü dudaklarına…
Henüz unutulmamış anıların iç çekiminde y’ara aldı kirpiklerim
Ardı arkası kesilmeyen hatıralar ve düşler kalp zindanında tutsak, akıl ziyan…
Önlenemez bir yangının kıvılcım mısralarında kanatlandı ateş kuşları
Papatya yaprakları buz enkazlığında
Beti benzi soluk rüyalar gül beyazı
Siyah susmaların gölgesi uzadıkça uzuyor cezbi hüznüm
Ey gönlüm güz gülistanlığı..!
Yağmur sedasında
Toprak kokusunda
Simamda belirgin katre-i hüzün sükûtunda
Sancıyan kalbi bırakıyorum hüzün gülüşlü dudaklarına…
Hüzün ve firak teşkilatında bakışların tesirli bir meal, bin lisan
Sökemedim kalbim yamasını göğsün kafesinden…
Sükûnet karşıladıkça muhacirliğimi budandı kirpiklerimden hislerim
Kelebek kanadında fark edilmemiş renkler kadar sensizim
Oysa ne çok kapanmayan yaraymışsın iliklerimde
Şifası ve yaması yok kesit kesit düş kirpiklerinin
Dudaklarının tadı dudaklarımda halen misafir
Ey makul görünmeyen serzenişim..!
Avuçlarım soğukluğunda
Gönlüm durgunluğunda
Pencere buğusuna haps olmuş dolunay mehtabında
Sancıyan kalbi bırakıyorum hüzün gülüşlü dudaklarına…
20250417
1117
Güz Gülistanlığı Masalı Serzenişleri…
Kayıt Tarihi : 17.4.2025 11:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!