Yapışmış yüreğime yağmurun kokusu
usul usul soluklanıyor
bitmiş duygularımın ölümcül uykusu
soyut öpücüklerden can buluyor
ıslak yitik bir geceden
Eylül dökülüyor avuçlarıma
başak renkli gerçeklerden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
