Ben artık günbegün ölmekteyim Beriâ,
Fakat sen çoktan öldürdün beni hatıranda,
Yazmak istedim yine en azından son defa,
Çünkü çıkmıyorsun karşıma hiç olmadık bir anda.
Umuda dair ne varsa tükettim bitti zamanla,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta