Rüzgâr esiyor ağaçlar bozkır edasında.
Yapraklar savrulur, bir lahza-ı Suzan
Gölgesinden başka değmez ki;
Karışabilsin maşuk ile.
Üstü açık kabrinde.
Yeksüvare, soluk kimsesiz.
Sarımzı kurur mütemadiyen.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta