Rüzgâr esiyor ağaçlar bozkır edasında.
Yapraklar savrulur, bir lahza-ı Suzan
Gölgesinden başka değmez ki;
Karışabilsin maşuk ile.
Üstü açık kabrinde.
Yeksüvare, soluk kimsesiz.
Sarımzı kurur mütemadiyen.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta