Rüzgâr esiyor ağaçlar bozkır edasında.
Yapraklar savrulur, bir lahza-ı Suzan
Gölgesinden başka değmez ki;
Karışabilsin maşuk ile.
Üstü açık kabrinde.
Yeksüvare, soluk kimsesiz.
Sarımzı kurur mütemadiyen.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta