Güz yoğuruyor teknesinde
ölü yapraklarını hüznün;
—duaları yarıda kalan ağaçlar—
yapraklar kopuk eller gibi yerde
savruluyor başdöndüren bir hızla
anaforuna yokluğun;
soluğunu tutan rüzgâr
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta