Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
1978 yılında öğrenciydim hem eğitim enstitüsünde. Ekmek almaya bile evden iki üç kişiyle giderdik. O yıllarda okumak kavga, döğüşle geçti desek yalan olmaz. Keşke daha güzel günlerde okusaydık da başka anıları yazıp konuşsaydık... Yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta