İnsanın zihni garip bir güverte...
Bir odaya değil...
Kapanıyor kendi içine...
Kimse anlamasin diye değil...
Kimse Daha fazla incitmesin diye...
Kendi ruhunun kıyısında..
Oturuyor sessizce...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta