Bilir ki uzaktadır yüreğin yarısı
Sesini duyar tam şurasında göğsünün
Karanlıklarca uzar ayrılık acısı
Tutsaktır akşamlara kanadı, açamaz
Güvercinler geceleri uçmaz, uçamaz.
Yanık türküleri dinler sabaha kadar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güvercinler geceleri uçamaz....Yinede sabahı beklerler umutla..Çünkü kanatları aşka uzanacaktır....Güvercinler mutlaka uçacaktır..Aşk bunu bilir..Bilir de onun için geceyi düşlerle geçirir...Geceden açmaya başlar kanatlarını....Yörüngesi aşk çünkü....Kutluyorum Turgut bey..))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta