evimin arka balkonunda güvercinler sevişiyor her sabah,
bazen yanımda hayalinini bulamıyorum uyandığımda,
yokluğunda kapıyı açıp tüm güvercinleri kovuyorum...
birde kızıyorumki 'burası benim evim gelmeyin 'diyorum
arkalarından söyleniyor,öfkeleniyorum.
sen yoksan güvercinlerde sevişmesin....
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta