Geceyle kavgasında gün, akşamı kızıla boyuyor.
Kızıl ufuktan, kanat sesleri kulaklara düşüyor.
Güvercinler konuyor, sokaktaki tellere.
Güvercinler, ağızlarında bir çığlık;
Güvercinler, yüreğin ortasına bir çakıl taşı,
Güvercinler, sokak lambasına bir aydınlık taşıyor.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta