Geceyle kavgasında gün, akşamı kızıla boyuyor.
Kızıl ufuktan, kanat sesleri kulaklara düşüyor.
Güvercinler konuyor, sokaktaki tellere.
Güvercinler, ağızlarında bir çığlık;
Güvercinler, yüreğin ortasına bir çakıl taşı,
Güvercinler, sokak lambasına bir aydınlık taşıyor.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta