Somunuyla göbeğinin ekmeğin;
Çıkarıverip un ufak, pay veriyoruz;
Cam önü kuşları’na mutfağa …
Gagalayıp duruyorlar emeğin.
Ama günlerden bir gün açmış
İsek, pencereyi öyle unutmuşsak;
Kaçıveriyor içeri bazen onlardan biri.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta