Yıldızlara güvenip, fallara bakan sensin
Yalnız bana sırt dönüp, beni küstüren sensin.
Kimseye inanmayıp daldan dala atlayan,
Her olaya girip te bundan hep şüphe duyan.
Dostuna güvenmeyip, yabancıyı izleyen,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta