Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bazan böyle sarsılır insan.Güvenmek güzeldir yine de.Kırk kere güvenim sarsılsa kırkbirinciye yine güvenip umutlanıyorum.Atasözlerine ters de olsa...
Mutluluklar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta