Tanımazdım insanları
Bilmezdim yaşamayı
Dolaşırdım yeryüzünde
Duygusuz,gamsız
Gözlerim anlamsız bakardı dünyaya
Göremezdim güzellikleri
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bazan böyle sarsılır insan.Güvenmek güzeldir yine de.Kırk kere güvenim sarsılsa kırkbirinciye yine güvenip umutlanıyorum.Atasözlerine ters de olsa...
Mutluluklar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta