Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Elimden düşmüş bir günün kenarında duruyorum
içimden eski bir tren geçiyor, kimse inip binmiyor.
Yüreğin kapısı açık, içeride hep aynı rüzgâr:
Güvenmek bir bardak suydu bir vakit;
şimdi dilde acı , boğazda yutkunma
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta