Derler ki şu yalan dünyaya doyum olmuyor
Ben senin her şeyine tez doydum dünya
Hangi adaletin tecelli etti kimse bilmiyor
Yok ki adaletin ey yalan dünya
Sevgi muhabbetli insanı alıp götürdün
Doğru söyleyeni hiçe indirdin
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta