Güvenmek Şiiri - Eminnur Acar

Hayalleri kuruluyor önce, geleceğin
İstemenin bir adı da, dua etmekse
Her insan ister, iyiyi güzeli
Hayallerinin peşinden gidermiş, dileyen

Jules Verne’in, maceralarını okuduk, çocuktuk
Gerçekleşti, masallar
İnsan, unutan olduğu kadar, düşünen varlık
Düşünüyorum, öyleyse varım demiş, Rene Descartes

Düşündüklerimiz geliyor, başımıza
İletişimlerin zamanla, aletlere ihtiyacı olmayacak
Beyinlerden, beyinlere, iletişim oluyor, olacak
Frekansları olan kişiler, birbirleri ile konuşacak

İşaretleri başladı çoktan, mesafeler önemli değil
Kırk yedi yıl önceydi, İstanbul’dan uzak bir şehirdeydim
Sıkıntım çoktu, seslendim anneme beyin yoluyla
Anne diye, ertesi gün telefon etti, annem

Bu gece beni çağırdın, uyandım dedi, birden
Sustum, ne diyebilirdim
Gözler tünel, beyine açılan
Beyinler evren, bilgilenmek gerek

HZ Süleyman, rüzgarlara hükmediyordu
Şu an yağmurlar tohumlanıyor, doldu barajlar
İnsanı, boş yere yaratmadı, Rab
Konuşan dili, düşüncenin gücü, eli, kolu insanlık

Atan sen değildin, bendim der, bir ayetinde YARATAN
Sır, inanmak, zan ve şüpheden uzak, güvenmekle
Güven olmayınca, kargaşa başlar,
Herkes, birbirinden kaçar

İnsanlık, Adalet ve Güven yoksa, yok olur
Son sözü ancak, Yaratan söyler