Dudaklarımdan kırmızı dökülüyordu.
Açmaya korkuyordum ağzımı.
Ya içimdekiler dışarıya dökülürse.
Kırkayaklardan tiksinirim.
Onları görmeye katlanamazdım.
Damarlarımda dolaştıklarını hissediyorum.
Böylesi daha güvenli.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Duyju yüklü şiirinizi
brğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta