Dilim kulağıma yalan söylüyor,
Kendimden kendime güven kalmadı.
Nefsim ile özüm savaş eyliyor,
Nefsim üstün çıktı güven olmadı.
Özümü terazi bile tartmadı,
Gözümü doyurmaz toprak artmadı,
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Değerli hocam o büyük diller kulaklara yalan söylüyor ama çıkar olunca malesef o kulaklar duymuyor böyle gerçekci şiir yazdığın için gönlümde senin yerin bir başka şiirlerini okuyunca memleketimiz elbistan nurhak pazarcıktan bir çığlık yükseliyor sanki yaşadıklarını yaşıyorum.çok muteşem bir şiirdi yazan ellerinden öpüyorum....
Nefsim, şeytan olmuş özüme karşı,
Kulak, düşman olmuş sözüme karşı,
Aklım, tükürüyor yüzüme karşı,
Yüzüm sırıtıyor tövbe solmadı.
güvenin olmadığı bir yerde,
insan mutlu ve huzurlu olabilir mi hiç ?
ortak değerler (türkü gibi,şarkı gibi,şiir gibi)
birleştirici olmalı.ortak değer paranın olduğu bir dünyada
her şey beklenir hocam.
kutluyorum duyarlı ve dost kalem.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta