Güven Bana Şiiri - Gül Kabacaoğlu

Kalbimin en duru yerinden seslendim sana,
Ne sakladım içimde, ne düşürdüm yalana.
Sevdam ince bir ışık, sönmeyen bir iz,
Bir tek sen varsın içimde, tertemiz.
Yalan değmedi dilime, kirlenmedi sözüm,
Bir bak gözlerime, anlarsın özüm.
Ben sana doğrularla geldim baştan,
Korkmadan sevdim, vazgeçmeden, içten.
Güven diyorum sana, en saf haliyle,
Bir ömür kurulur tek bir “inan” ile.
Bırak şüpheleri, gölge düşmesin bize,
Kalbini emanet et, tutayım sessizce.
Saygı olsun sevgimizde, en derin yerde,
Kırmadan, incitmeden, en sade dilde.
Sevmek sadece yanmak değil bir anda,
Anlamak, sahip çıkmak aynı zamanda.
Ben sana inandım, en başından beri,
Şimdi dileğim, senin de duyman bu değeri.
Bir adım at bana, çekinmeden gel,
Göreceksin içimde ne kadar gerçek bu sel.
Çünkü ben seni öyle bir sevdim ki,
Ne eksik ne fazla, tam olması gibi…
Güvenle büyüsün bu sevda aramızda,
Saygıyla harmanlansın kalplerimiz aynı lisanda...