Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Her sevi gururdan arınmıştır inanın demiş,ben katılamıyorum bu düşünceye.Gururu ayaklar altına alırsınız almasına ama içten içe sizi bir şey kemirir durur.Zamanı geldiğinde de tekrardan ayağa kalkar,boynunu hiç eğmemiş gibi.
Bu arada tebrik ederim,güzel bir kaleminiz var,saygılar.
Çok güzel. Sevi, daha yalın nasıl anlatılabilir bilemiyorum ama her sevi gururdan arınmıştır inanın.
SEVGİDE GRUR OLMAZ...
GURURUN OLDU YERDEDE SEVGİ OLMAZ...
KARA VERME NOKTASINDASINIZ O HALDE...
SEVGİ Mİ? GURUR MU?
YÜREĞİNİZE SAĞLIK...
AZ VE ÖZDÜ...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta