VURMAZDI BAŞINI TAŞLARA ŞİMDİ
YÜZÜME BİR KERE GÜLSEYDİ EGER
TÜTMEZDİ GÖZÜNDE YAŞANAN MAZİ
SABREDİP YANIMDA KALSAYDI EGER
KULUNUM DEMEKLE KUL OLMAZ İNSAN
RÜZGAR ANCAK TOZU ALIR KAYADAN
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta