Neden insanlar hep,
birbirini herşeyden çok,
yani ölürcesine istediklerinde,
hançer saplar gibi yüzlerini,
öbür yana çevirirler?
Neden duvarlar hep,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Orhan Bey ..yine alıp götürdünüz beni...Ne zaman şiirlerinizi okusam.. uzaklara gidiyorum ne yalan söyleyeyim gardım düşüyor..en güzel nedenleri soruyorsunuz..cevabını bulamadığım..dizelerinizde belli cevabı.. ya hayatta..sarmaşıklar misali..birbirimize bağlanabilsek..kim kaybeder ki..Usta Şairim.. en güzel sevgi ve saygılarımı gönderiyorum.. iyi ki var sınız.. iyi ki şiir yazıyorsunuz..kaleminiz daim olması dileğimle..
Bir duvarcı ustası gerek
Yapıcı değil ha,
yıkıcı bir usta olsun bu kez,
Bölmesin kimse bahçemizi
Tam kalbinden,
Buzları ancak yüreğin kırar.
Neden sarmaşıklar hep
Kollarıyla sarıp birbirini
Asla ayrılmazlar?
sarmaşıklar birbirlerine sarılıp birbirlerinden kuvvet alıp yaşarlar.Tek bir dal gördünüzmü. Ağaçlar çiçekler hep birbirlerine bağlıdırlar.Sevgiler birlikteliklerle olur.
Tabiat bunu biliyorda herhalde bisz insanlar pek bilemiyoruz. Kaleminiz daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta