Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu ask denen sey teshisi konmus bir hastalik galiba,herkeste ayni belirtiler hastalik süreci ayni. Yalniz tedavisi yok. Bu güzel duygularinizi cok güzel dile getirmissiniz,kaleminin mürekebi hic bitmesin,ilham perini ömrü bu ask kadar uzun olsun... sevgiler saygilar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta