Alçak gönüllü ol, hor bakma bana,
Doğru yolda yürü, yanarsın nara,
Güvenme servete, güvenme mala,
İşsiz, dostsuz bırakır seni gurur...
Hep yüksekten uçar, alayla bakar,
Yoksulun, yetimin kalbini yıkar,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta