Şehir, gürültü, ağaçlık...
Acele insanlar, uçuşan kuşlar...
Akan hayatın arbedesi
Ömür ise araba gibi dörtnala
Koşarak giriyor kara tünele.
Şair gidiyor, iki eli cebinde,
Beynini yiyor parlak fikirler.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta