Damlar toplumun rûhundan çürütücü bir zehir
Zayıfların rûhu erir; boşalır,boşluklaşır...
Kaba rûha çok uygun bir mekân olur her şehir
Kaçıp gider parlak rûhlar,meydanı loşluklaşır...
Yollar,fenâyı hâneye ulaştıran bir nehir...
Vâsıtalar büyük şehre hırslı insanlar taşır...
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta