Gurbette Şiiri - Ozan Faydasız

GURBETTE

Aşka dair düşüm vardı
Esir oldum bu gurbette
Turna gibi eşim vardı
Esir oldum bu gurbette

Şu aklımı yoramadım
Sevdasını saramadım
Bir kararda duramadım
Esir oldum bu gurbette

Duru idim mırık kaldım
Yüreğimden buruk kaldım
Kanatları kırık kaldım
Esir oldum bu gurbette

Sarardı bağbanım gülüm
Per perişan gider halım
Yaban eller zulüm zulüm
Esir oldum bu gurbette

Her mevsime döndü kışım
Zehir oldu suyum aşım
Bir yere sığmadı başım
Esir oldum şu gurbette

Hasretlerim kıldan ince
Gerildim tükendim önce
Ömrümü bitirdi anca
Esir oldum bu gurbette

Sıla ayrı kaldı benden
Saçlarımı yoldu benden
On iki yıl aldı benden
Esir oldum bu gurbette

Geçmedi gün gamsız dertsiz
Yandım durdum şeksiz şartsız
Köyümden uzakta yurtsuz
Esir oldum bu gurbette

İşe yaramıyor yılmak
Öldürüyor bunu bilmek
Yaşamak mı nefes almak
Esir oldum bu gurbette

Eşi dostu özlüyorum
Yollarını gözlüyorum
Ciğerimden sızlıyorum
Esir oldum bu gurbette

Yusuf gardaş ortak çile
Madem düştük gurbet ele
FAYDASIZ’ım ben de hele
Esir oldum bu gurbette

Ozan Faydasız şiiri…