Gurbette Sabahlarım
Sahabenin gurbeti Fisebilillah idi,
Ne için uyandırır gurbette sabahlarım?
Şanı yüce ecdadım Kelimetullah dedi,
Beni neyle kandırır gurbette sabahlarım?
İstemem, bulaşmasın hayat olsa kanları,
Yerin dibine batsın leş yığını canları,
Ruhlara işkencedir çalan her bir çanları,,
Kalbime zül indirir gurbette sabahlarım.
Necis bildiğin iti tutar mutfağa sokar,
Beyni şaraba esir, bedeni hınzır kokar,
İman taşıyor diye Mü’mini evde yakar,
Canımdan usandırır gurbette sabahlarım.
İhanet zehir demek kulluğun yapısına,
Eğer mamur kılmazsan el koyar tapusuna,
Hakka boyun eğmeyen eğer şer kapısına,
Ceddimi utandırır gurbette sabahlarım.
Tebrikler zekamıza, çabuk uyum sağladık,
Siyah ile mest olduk, beyaz ile ağladık,
Parayı pek sevmedik, sarışına bağladık,
Ruhumu zor dindirir gurbette sabahlarım!
İki lokma az yiyip çabuk dönen erler var,
Küffarın kem gözünden erken kaçan serler var,
İmanı tebliğ eden gönül dostu, Pirler var,
Bana vebal bindirir gurbette sabahlarım.
Mustafa Hoşoğlu
13.08.2012
Kayıt Tarihi : 13.8.2012 13:02:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)