Gurbette, geçen bir günün ardından,
Güneş batıp, akşam olunca,
Hep hüzünlenirim,
O an, birden, doğup büyüdüğüm,
Sokağında, caddesinde, yürüdüğüm,
Rıhtımında, parkında gezdiğim,
Sevinçli, hüzünlü günlerimin geçtiği,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




biz gurbetciler böylesi siirleri okuyunca daha,da hüzünleniriz...
cok güzel siirlerinizi okumaktan mutlu oldum saygideger insan...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta