Gurbetin Yalnızlığı... Şiiri - Talat Özgen

Ne eylersen eyle bu saatten sonra
Zamansız zamanın bir çaresi yokmuş
Elbet geç kalmanın bir ceremesi olacak
Mesela hep karşıdan bakmak gibi,

Artık tek hayallere tutunup dururum
Rüyalarım da sığınacak son tesellim olurlar
Hecelere asılı kalmaktır gari kaderim
Hiç bitmeyen bitmeyecek olan sözcüklerimde,

Özlem dedikleri hasretin bir nevi yan kolu
Orada derbederleşip dururum hep
Kim sorar ki bundan böyle hal ve hatırımı
Yaşarken ben içimde o gurbetin yalnızlığını,

Dert desen orada kahır desen de orada
Toplanmışlar sanki tüm cümle alem
Sanki hedef ve amaçları tek beni üzmek
Bilmezler ki onlar buna severek katlandığımı,

Ne gerçek ne de yalan şu yaşananlar
Meğerse sırat köprüsünü geçmekmiş hayat
Ben bilmedim bilemedim önceden
Aşkın da sevdanın da bir hançer bir yangın olduğunu...

* Berlin, 18.02.2026 *

Talat Özgen