Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bayramların gurbette, bile tadı yok,
Dertler,sıkıntılar, bitmiyor pek çok,
Acından ölsen de, herkes sanar tok,
Halini anlayan yoktur, gurbette gardaş.
Varıp yesem ocakta, pişen yemekten,
Anadolu insanı geçmez, şükür etmekten,
Paylaşmayı sever, kesmez vermekten,
Onlardan eser yoktur, gurbette gardaş.
Çok doğru söylemişsin yürekten fevkalede bir şiir kutlarım saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta