Yüreği bir ince kış uykusunda,
Gözü kalmış pınar başucunda.
Dertleri saklıdır avucunda,
Kendiyle dertleşen bir çoban kızı.
Emeği ekmekmiş azığı hüzün,
Gülmeyi unutmuş o nurlu yüzün.
Rüzgarla dağılır her gece hüzün,
Bahtı dumanlı bir çoban kızı.
Kaval çalınca kuşlar yorulur,
Akan sular sanki biter, durulur.
Hasretle bağrına mühür vurulur,
Garipler yurdundan bir çoban kızı.
Güneş batar iken boynunu büker,
Bulutlar üstüne gözyaşı döker.
Ömrünü dağların yoluna eker,
Gönlü yaralı bir çoban kızı.
Salim Erben
Kayıt Tarihi : 9.1.2026 11:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!