Dört yanı camlarla çevrili karanlık bir odayım
Ay ışığını senden alır, güneş bahanesi
Saçlarının kızıllığı her akşam pencerelerime vurur,
Ölümü hissettirir, kavuşmalara tek engel yaşamakmış gibi
Anlatamam içime bu gitmeler neden, ne için
Mısralarımda gizlerim bende ki her halini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta